piątek, 5 lipca 2013

Sposoby Podwyższania Glutationu W Organizmie - ciąg dalszy


GLUTAMINA - PALIWO MÓZGOWE
Następnym, ważnym aminokwasem w produkcji glutationu, jest glutamina (Gln), zwana "paliwem mózgowym". Jest to najpospoliciej występujący w organizmie wolny aminokwas. Glutamina powszechnie występuje we krwi, w mięśniach, w mózgu. W mózgu najbardziej pospolitym aminokwasem jest glutaminian (Glu), a glutamina zajmuje drugie miejsce.

MÓZGOWI TRZEJ MUSZKIETEROWIE
Dla mózgu bardzo ważne są trzy aminokwasy nazwane przez Erica Bravermana jako "mózgowi trzej muszkieterowie". Są to glutamina, glutaminian i kwas gamma-aminomasłowy (GABA). Aminokwasy: Gln, Glu i GABA są ściśle ze sobą powiązane i zaliczane do aminokwasów glutaminianowych. Należą one do podobnej kategorii związków chemicznych ale pełnią różne funkcje. Aminokwasy te mogą się wzajemnie przekształcać. Jeśli w mózgu brakuje kwasu glutaminowego lub glutaminianu, organizm potrafi pozyskać glutaminę z mięśni i przekształcić ją w kwas glutaminowy lub glutaminian.

GLUTAMINA WAŻNA DLA ORGANIZMU
Glutamina odgrywa ważną rolę w metabolizmie, funkcjonowaniu mięśni, stymuluje system immunologiczny, jest najważniejszym składnikiem odżywczym dla komórek wyścielających przewód pokarmowy, działa zapobiegawczo i terapeutycznie w chorobach nowotworowych, a także odtruwa organizm, wspomaga metabolizm wątrobowy i zapobiega starzeniu.

SUPLEMENTACJA GLUTAMINĄ
Podczas ciężkich chorób, po wysiłku fizycznym czy podczas stresu obniża się poziom glutaminy w organizmie. To dlatego glutamina jest ważnym suplementem dla pacjentów po zabiegach chirurgicznych, cierpiący na zaniki mięśniowe spowodowane AIDS czy chorobą nowotworową, pacjentów z dolegliwościami żołądkowo-jelitowymi, a także dla sportowców.

Doustna i dożylna suplementacja glutaminą podnosi stężenie glutationu w organizmie. T.R. Harward z Florydy i M. Bosoglu z Turcji potwierdzili w swoich podobnych badaniach wpływ zawartości glutaminy na poziom glutationu (GSH) w jelicie. Wyniki badań wykazały spadek utleniania lipidów i zmniejszenie natężenia stresu oksydacyjnego spowodowanego zastosowaniem suplementów glutaminy. Y. Cao z Arkansas obserwował trzykrotny wzrost GSH jelitowego po zastosowaniu suplementacji glutaminą.

Zdrowe osoby nie potrzebują suplementacji glutaminą. U zdrowych osób glutamina może powodować skutki uboczne, na przykład zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Szczególną ostrożność powinni zachować ludzie starsi oraz chorzy z niewydolnością nerek czy wątroby. Każda poważniejsza suplementacja powinna obywać się pod kontrolą lekarza.

SUPLEMENTACJA GLUTAMINĄ A BADANIA LEKARSKIE
Glutamina jako składnik odżywczy dla hospitalizowanych pacjentów była szeroko badana. Potrzebne jest jeszcze przeprowadzenie dodatkowych badań w celu ustalenia konkretnych dawek dla poszczególnych przypadków medycznych oraz intensywności wysiłku fizycznego.

GLUTAMINA W POKARMACH
Glutamina występuje w wielu pokarmach roślinnych i zwierzęcych. Jest ona jednak degradowana podczas gotowania, smażenia czy pieczenia. Dobrym źródłem glutaminy jest surowy szpinak i natka pietruszki. Bogate w glutaminę jest również surowe mięso kurczaków, ryb, wołowe i wieprzowe. Spożywanie surowego mięsa jest jednak ryzykowne, ponieważ naraża nas na zatrucia drobnoustrojami czy pasożytami.


LITERATURA: Jimmy Gutman MD, GLUTATION Twój Klucz Do Zdrowia. 2008, Wydawnictwo SKOCZEK

poniedziałek, 17 czerwca 2013

Sposoby Podwyższania Poziomu Glutationu W Organizmie


Z poprzednich artykułów wiemy co to jest glutation, jak ważną rolę pełni w naszym organizmie a także to, że jego zawartość spada z wiekiem. Wiemy również, że niskie wartości glutationu przyczyniają się do powstawania chorób oraz starzenia się organizmu. Skoro glutation jest tak bardzo ważny dla zdrowia człowieka, to musimy się dowiedzieć czy istnieją możliwości podwyższania jego poziomu.

Istnieje kilka sposobów zwiększenia poziomu glutationu. Należy do nich stosowanie leków lub produktów naturalnych (suplementów diety). Leki muszą być podawane pod kontrolą lekarza. Natomiast większość suplementów jest nieskuteczna. Tylko nieliczne są godne polecenia. W tym artykule omówię wady i zalety produktów, które można znaleźć w aptekach lub w sklepach ze zdrową żywnością.

LEKI PODNOSZĄCE POZIOM GLUTATIONU
NAC (N-acetylocysteina jest efektywnym prekursorem glutationu dostępnym na rynku jako lek (Mucomist, Parvolex i inne), oraz jako suplement diety. NAC jest pochodną aminokwasu L-cysteiny. N-acetylocysteina była stosowana w niektórych chorobach płuc jako lek służący do usuwania zalegającego śluzu. Obecnie stosuje się NAC przy przedawkowaniu acetaminofenu. Badania na zwierzętach, a także badania laboratoryjne wykazały skuteczność NAC w chorobach wywołanych stresem oksydacyjnym. Stres oksydacyjny występuje wówczas gdy utleniaczy czyli wolnych rodników jest więcej w organizmie niż przeciwutleniaczy (glutation).

Terapia NAC ma dwie podstawowe wady. Pierwsza wada, NAC jest lekiem i jak każdy farmaceutyk wprowadza do organizmu związki toksyczne, które powodują przykre dla człowieka skutki uboczne. Drugą wadą jest to, że NAC powoduje gwałtowny wzrost poziomu glutationu, którego zawartość w ciągu kilku godzin równie gwałtownie spada, często nawet poniżej kontrolnego poziomu. Aby stale utrzymać podwyższony poziom GSH należy łykać lub wstrzykiwać NAC kilka razy dziennie. A to jest uciążliwe dla organizmu.

SAM (S-adenozylometionina), jest ona formą metioniny już częściowo przekształconą w cysteinę. SAM można stosować w terapii marskości wątroby lub przy zapaleniu woreczka żółciowego. Lek powoduje skutki uboczne w postaci suchości w ustach, pobudzenia lub problemów żołądkowo-jelitowych. Inne leki są w toku badań i nie udostępniono ich jeszcze dla lekarzy i pacjentów.

NATURALNE PRODUKTY PODWYŻSZAJĄCE POZIOM GSH
GLUTATION stosowany doustnie jest powszechnie dostępny w postaci pigułek lub proszku, produkowanego przez różne firmy chemiczne. Niestety, taki glutation nie jest przydatny dla organizmu, gdyż tylko znikoma jego ilość trafia do krwiobiegu. Reszta zostaje strawiona w przewodzie pokarmowym do związków, których komórki nie mogą wykorzystać do produkcji GSH. Badacze udowodnili słabą biodostępność glutationu przyjmowanego doustnie, zwłaszcza w wątrobie gdzie jest najbardziej potrzebny.

CYSTEINA (L-CYSTEINA) jest aminokwasem dostępnym w aptekach i sklepach ze zdrową żywnością. Może ona w niewielkich ilościach podnosić poziom wewnątrzkomórkowego glutationu, ponieważ po zjedzeniu utlenia się w przewodzie pokarmowym. Cysteinę w formie suplementu można łatwo przedawkować narażając się na szkodliwą dla zdrowia hipercysteinemię i ewentualne skutki uboczne. Cysteina, jest podatna na atak wolnych rodników i zanim dotrze do komórek jest utleniana do toksycznych metabolitów a wśród nich znajdują się bardzo aktywne wolne rodniki. Tak więc z cysteiny podczas metabolicznych przemian powstają szkodliwe dla zdrowia wolne rodniki. A to dyskwalifikuje użycie cysteiny jako przeciwutleniacza.

METIONINA (L-metionina) jest aminokwasem uznawanym jako prekursor cysteiny, a więc pośrednio również GSH. Przemiana metioniny w glutation jest procesem skomplikowanym, wieloetapowym i podatnym na różne zakłócenia. Powyżej pewnych dawek metionina może być toksyczna. Poza tym metionina jest także prekursorem homocysteiny, która według ostatnich badań może powodować arteriosklerozę (utratę elastyczności naczyń krwionośnych). Metioninę stosuje się w medycynie przy zatruciach rtęcią i ołowiem. Przyjmowanie suplementów metioniny powinno się odbywać pod kontrolą lekarza.

MELATONINA jest hormonem naturalnie produkowanym przez szyszynkę (gruczoł znajdujący się w centralnej części mózgowia). Odgrywa ona ważną rolę w regulacji snu i czuwania. Jej wydzielanie wzrasta w nocy, w ciemności, a z chwilą pojawienia się światła dziennego spada prawie do zera. Wydzielanie melatoniny zmniejsza się z wiekiem. Melatoninę uważa się za nasz zegar biologiczny. Jako suplement diety stosowana jest w zaburzeniach snu.

Ostatnie badania wykazały, że melationina może zapobiegać procesom starzenia się organizmu, objawom choroby Alzheimera i Parkinsona, chorobie nowotworowej, oraz wzmacniać odporność. Melatonina jest również silnym przeciwutleniaczem, a także wspomaga działanie innych antyoksydantów. Melatonina wykazuje zdolność do podnoszenia poziomu glutationu w wielu tkankach: w mózgu, wątrobie, mięśniach i w surowicy krwi. Zespół badaczy z University of Teksas wykazał, że po podaniu melatoniny poziom glutationu w mózgu podwyższył się dwa razy w czasie krótszym niż 30 minut. Tak jak w całym organizmie, również i w mózgu glutation neutralizuje toksyczne rodniki wodorotlenowe. Z tym, że w mózgu efektywniej działa podczas snu. Wydaje się zatem, że wspomagając działanie glutationu, melatonina może chronić mózg i tkankę nerwową przed uszkodzeniami. Kilka europejskich badań potwierdziło te obserwacje.

Bezpieczeństwo długoterminowego stosowania melatoniny nie zostało jeszcze sprawdzone. Profesor Jacques de Champlain przypomina, że wszystkie badania nad metioniną były prowadzone na zwierzętach. A metabolizm myszy i innych gryzoni zdecydowanie różni się od ludzkiego. Doktor Russel Reiter przyznaje, że "mimo swoich zadziwiających właściwości - melatonina ani jakakolwiek inny związek - na pewno nie jest lekiem na całe zło." Próby kliniczne na ludziach są bardzo kosztowne, a melatonina jest substancją naturalną i nie można jej opatentować. Dlatego koncerny farmaceutyczne nie są zainteresowane finansowaniem tych badań. Główny problem polega na całkowitej nieznajomości ewentualnych, niepożądanych skutków ubocznych stosowania melatoniny przez dłuższy czas. A zatem melatonina powinna być stosowana w porozumieniu z odpowiednim specjalistą.

Pozostało do omówienia jeszcze kilka naturalnych związków podwyższających poziom glutationu w organizmie. Opiszę je następnym razem, ponieważ ten artykuł jest zbyt obszerny i jesteście już Państwo zmęczeni czytaniem.


LITERATURA:JIMMY GUTMANN MD, GLUTATION TWÓJ KLUCZ DO ZDROWIA, 2008, WYDAWNICTWO SKOCZEK
FREDERIC LE CREN PRZECIWUTLENIACZE REWOLUCJA W MEDYCYNIE XXI WIEKU, WARSZAWA, 2006

czwartek, 30 maja 2013

Glutation (GSH) A Stwardnienie Rozsiane (SM)


Wielu badaczy w różnych placówkach naukowych na świecie wykazało niską zawartość glutationu w płynie mózgowo - rdzeniowym osób chorych na stwardnienie rozsiane. Ponadto, w Szwajcarii przeprowadzono badanie nad zawartością GSH w obszarach mózgu zajętych przez SM. Stwierdzono, że w każdym z tych obszarów zawartość glutationu była obniżona. Natomiast traktowanie tkanek nerwowych preparatami podwyższającymi poziom glutationu chroniło te tkanki przed demielinizacją (uszkodzenie osłonki mielinowej), a chemiczne obniżenie poziomu GSH zwiększało poziom uszkodzenia tych osłonek. Badania dowodzą jak ważnym czynnikiem w SM, jest wysoki poziom glutationu w organizmie. GSH bowiem neutralizuje wolne rodniki chroniąc osłonki nerwowe przed uszkodzeniem.

We wcześniejszych artykułach napisałam co to jest glutation i jaki ma wpływ na nasze zdrowie. Wiemy, że GSH jest produkowany w komórkach naszego organizmu, jest on najpotężniejszym przeciwutleniaczem, wzmacnia układ odpornościowy, oraz pełni funkcję detoksykatora. Wiemy również, że zawartość glutationu w organizmie spada z wiekiem. U zdrowej, sześćdziesięcioletniej osoby poziom GSH wynosi około 60% tej wartości, z którą dana osoba się urodziła. Po każdej przebytej chorobie zawartość glutationu także spada.

DLACZEGO ZAWARTOŚĆ GLUTATIONU SPADA Z WIEKIEM?
Glutation jest dostępny w świeżych warzywach, owocach, mięsie czy w jajach. Znajduje się również w sprzedaży w postaci pigułek lub proszku produkowanego przez różne firmy chemiczne. Glutation jako związek chemiczny jest nietrwały i w znikomych ilościach przyswajany przez organizm. Większość GSH ulega strawieniu w układzie pokarmowym do trzech składników: kwasu glutaminowego, glicyny i cysteiny. Związki te są prekursorami glutationu. I dopiero z tych prekursorów komórki organizmu produkują glutation. Tak więc glutation jest najpierw strawiony a potem syntetyzowany.

Kwasu glutaminowego i glicyny jest w pokarmach wystarczająco dużo, natomiast mało jest białek zawierających cysteinę. Cysteina znajduje się w mleku karmiących matek (w ogóle w mleku ssaków), w śladowych ilościach w białkach serwatki mleka krowiego (0,6%), a także w śladowych ilościach w brokułach, białku jaj, w surowym czerwonym mięsie i w rybach.

Cysteina jest aminokwasem zawierającym siarkę. Jest ona odpowiedzialna za biologiczną aktywność glutationu. Problem z wewnątrzkomórkowym produkowaniem glutationu polega na tym, że cysteina ma trudności z przenikaniem z układu pokarmowego do krwi a następnie do komórek. Większość cząstek cysteiny jest degradowana lub podlega innym przemianom w układzie pokarmowym czy we krwi. A jeśli we krwi nie ma cysteiny komórki nie mogą wytwarzać glutationu.

Przyjmowanie glutationu z pokarmem nie podniesie więc jego poziomu w organizmie. Wielokrotnie, szeroko testowano różnego rodzaju diety w stwardnieniu rozsianym, ale nie uzyskano jednoznacznych rezultatów w polepszeniu kondycji osób chorych. Ważne, aby osoby z SM unikały produktów powodujących stany zapalne w organizmie. Podczas stanów zapalnych bowiem produkowana jest ogromna liczba wolnych rodników, które uszkadzają osłonki mielinowe komórek nerwowych.

O produktach stymulujących, oraz hamujących stany zapalne napisałam we wcześniejszych artykułach.

W następnym artykule napiszę w jaki sposób można podnieść poziom glutationu w organizmie człowieka.


LITERATURA: Jimmy GUTMAN, GLUTATION - TWÓJ KLUCZ DO ZDROWIA, Wydawnictwo SKOCZEK, 2008

piątek, 17 maja 2013

Selen A Stwardnienie Rozsiane


Niektórzy badacze sugerują, że niskie wartości selenu w organizmie związane są z rozwojem stwardnienia rozsianego. Selen jest bardzo ważnym przeciwutleniaczem. Poza tym, bierze on udział w syntezie białek, oraz w innych procesach przemiany materii. Działa też synergistycznie z innymi ważnymi przeciwutleniaczami, szczególnie z glutationem i witaminą E. Selen, witamina E i glutation wzajemnie wzmacniają swoje działanie. Wiadomo, że witamina E pełni ważną rolę w funkcjonowaniu układu nerwowego i chroni ten układ przed postępującymi i nieodwracalnymi zmianami. Glutation natomiast jest najsilniejszym przeciwutleniaczem, wspomaga układ odpornościowy oraz pełni w organizmie funkcję odtruwającą. A selen jest potrzebny do produkcji bardzo ważnego enzymu (peroksydazy glutationowej), neutralizującego wolne rodniki, które u chorych na SM niszczą osłonki mielinowe nerwów.

Selen występuje w roślinach uprawianych na glebach bogatych w ten pierwiastek, a także na glebach nawożonych organicznie, oraz w mięsie i nabiale pochodzącym od zwierząt żywionych tymi roślinami. Intensywne uprawy i nawożenie mineralne uszczuplają zawartość selenu w glebie i oczywiście również w roślinach. Tak więc obecnie, pierwiastek ten rzadko występuje w roślinach uprawianych w Europie.

Rośliny rosnące na glebie zasobnej w selen pobierają z niej składnik nieorganiczny selenin i przekształcają go w selenometioninę. Po zjedzeniu roślin z selenometioniną organizm wykorzystuje ją do syntezy białka albo do produkcji selenocysteiny. Z selenocysteiny organizm wykorzystuje selen do produkcji bardzo ważnego enzymu peroksydazy glutationowej, a cysteinę do syntezy glutationu.

Z materiału zawartego w tym artykule widać jak ważną rolę w stwardnieniu rozsianym pełnią: glutation, witamina E i selen i jak ich działanie jest ze sobą powiązane.

ŹRÓDŁA POKARMOWE SELENU: pełnoziarniste produkty zbożowe, ryby, owoce morza, mięso, żółtka jaj, cebula, czosnek, orzechy, pestki słonecznika, podroby, drożdże piwne. Należy pamiętać, że duże ryby takie jak tuńczyk, miecznik czy rekin są bardzo zanieczyszczone rtęcią i związkami kancerogennymi (PCB, dioksyny). Najlepszym źródłem tłustego, rybiego mięsa są sardele, małe makrele i sardynki. Stopień zanieczyszczenia łososia także nie przekracza dopuszczalnej normy.

Selen może stanowić naturalny suplement pożywienia. W normalnej diecie znajduje się od 40 do 70 mikrogramów selenu. Taka zawartość jest wystarczająca i nie wymaga suplementacji. Ludzie zdrowi i stosujący zrównoważoną dietę mogą przyjmować nie więcej niż 25 do 50 mikrogramów selenu dziennie. Należy pamiętać, że selen użyty w nadmiarze może być toksyczny. U niektórych osób objawy chorobowe pojawiają się już przy dawce 250 mikrogramów na dzień, a wyraźne objawy występują przy dawce 1000 mikrogramów na dzień.


Literatura: Jimmy Gutman, GLUTATION TWÓJ KLUCZ DO ZDROWIA. Wydawnictwo SKOCZEK, 2008


środa, 1 maja 2013

Wolne Rodniki I Przeciwutleniacze A Stwardnienie Rozsiane - część 2


Badania nad SM są skomplikowane, głównie ze względu na okresy spontanicznej remisji i nawrotów co powoduje, że choroba staje się nieprzewidywalna.

Osłonki mielinowe, izolujące włókna nerwowe, zbudowane są z lipidów. Substancje te są bardzo wrażliwe na uszkodzenia w procesach utleniania. Główną, metaboliczną linię obrony przed procesami utleniania stanowi glutation (GSH), oraz enzymy: peroksydaza glutationu (GSX), transferaza glutationu (GST), katalaza i dysmutaza ponadtlenkowa (SOD). Glutation jest najsilniejszym przeciwutleniaczem, a także środkiem odtruwającym, produkowanym przez nasz organizm. Dysmutaza ponadtlenkowa występuje w komórkach jako grupa enzymów SOD. Zalicza się je do metaloprotein, ponieważ cząsteczki białkowe związane są z jonami metali: żelaza - Fe-SOD, manganu - Mn-SOD, miedzi - Cu-SOD. W każdej odmianie SOD to właśnie metal jest aktywnym przeciwutleniaczem. Enzymy te są bardzo ważne, ponieważ usuwają wolne rodniki z komórek organizmu. Jeżeli w organizmie znajduje się więcej wolnych rodników niż przeciwutleniaczy, które je neutralizują, dochodzi do stresu oksydacyjnego. Stres oksydacyjny przyczynia się do powstawania stanów zapalnych, a stany zapalne inicjują różne choroby. W przypadku stwardnienia rozsianego wolne rodniki atakują osłnki mielinowe.

Niektórzy autorzy, łącznie z LeVine z Uniwersytetu Kansas sugerują, że demielinizację nerwów mogą powodować czynniki immunologiczne generujące wolne rodniki. To wyjaśnienie łączy w sobie dwie hipotezy opisujące stwardnienie rozsiane jako chorobę autoimmunologiczną i chorobę powodowaną przez stres oksydacyjny. W przypadku choroby autoimmunologicznej, obniżenie odporności organizmu przez podawanie leków immunosupresyjnych mogłoby pomóc pacjentom z SM. Stwierdzono jednak ograniczone działanie tych leków.

U pacjentów z SM badania wykazały wysoki poziom produktów ubocznych stresu oksydacyjnego (wolnych rodników) i niską zawartość przeciwutleniaczy. Wykazano również, że obecność w organizmie dużej ilości przeciwutleniaczy redukuje poziom uszkodzeń spowodowanych przez stres oksydacyjny. Dlatego część naukowców postanowiła wyjaśnić rolę glutationu w stwardnieniu rozsianym. W licznych badaniach porównywano wyniki pacjentów z SM do wyników osób zdrowych. Pośród wielu parametrów badano poziom produktów ubocznych procesów utleniania (wolnych rodników), oraz poziom glutationu i jego enzymów.

Pradlip Toshival i Edwin Zarling z Uniwersytetu Loyoli w Chicago udowodnili, że poziom stresu oksydacyjnego jest proporcjonalny do siły ataków SM.

Włoska grupa badaczy pod przewodnictwem Vince Calabrese pobierała próbki płynu mózgowo-rdzeniowego (CSF). Analiza płynu mózgowo-rdzeniowego jest bardzo dobrym wskaźnikiem metabolizmu mózgu. Badacze stwierdzili znaczne obniżenie poziomu peroksydazy glutationowej w płynie mózgowo-rdzeniowym pacjentów z SM. Wysunięto wniosek, że w stwardnieniu rozsianym aktywność przeciwutleniająca organizmu jest zaburzona i stres oksydacyjny odgrywa rolę sprawczą. Płyn mózgowo-rdzeniowy badało również wielu innych badaczy. Swedes G. Ronquista i G. Frithz badali próbki płynu (CSF) od dużej liczby pacjentów, włączając do obserwacji tych z udarami, padaczkami, nowotworami mózgu i SM. Płyn mózgowo-rdzeniowy pacjentów z SM zawierał bardzo mało glutationu (GSH). Badania te stanowią kolejny dowód na zwiększoną ilość wolnych rodników, oraz obniżenie poziomu glutationu u chorych z SM. Helen Langemann w Szwajcarii przeprowadziła badanie poziomu GSH w obrębie obszarów mózgu zajętych przez SM. W każdym z nich stwierdzono obniżenie poziomu glutationu.

Naukowcy z Uniwersytetu w Karolinie Południowej badali zmiany w obrębie tkanek w stwardnieniu rozsianym. Uszkodzenie mieliny w większości przypadków powodują cytokiny należące do silnych czynników zapalnych. Cytokiny generuja duże ilości wolnych rodników. Traktowanie tkanki nerwowej N-acetylocysteiną (NAC)chroniło je przed procesami demielinizacji. N-acetylocysteina powoduje podwyższenie glutationu w komórkach. Natomiast chemiczne obniżenie poziomu GSH zwiększało poziom demielinizacji.

Wyniki niektórych badań sugerują, że niska zawartość selenu w organizmie jest związana z rozwojem SM. Selen jest ważnym składnikiem peroksydazy glutationowej, więc niski jego poziom w organizmie wpływa na wydajność glutationu.

Podsumowując można stwierdzić, że tempo tworzenia wolnych rodników w procesach oksydacyjnych koresponduje z nasileniem ataku SM, a zawartość glutationu w przebiegu choroby jest wyraźnie obniżona. Stwierdzono również mniejszy poziom uszkodzenia tkanek po zastosowaniu terapii przeciwutleniaczami i po podniesieniu zawartości glutationu w organizmie. Niektórzy autorzy kładą szczególny nacisk na obiecującą rolę glutationu w obniżeniu poziomu uszkodzeń oksydacyjnych.


Literatura: Jimmy Gutman MD - GLUTATION, Twój klucz do zdrowia

czwartek, 18 kwietnia 2013

Wolne Rodniki I Przeciwutleniacze A Stwardnienie Rozsiane - część 1


Stwardnienie rozsiane - SM - należy do chorób neurodegeneracyjnych układu nerwowego. SM jest obecnie opisywane jako "wielki sprawca kalectwa (the great crippler) osób dorosłych w młodym wieku".

Objawy choroby są bardzo zróżnicowane. Mogą to być pojedyncze ataki osłabienia kończyn, problemy ze wzrokiem, nieustające zaburzenia mowy, trudności w poruszaniu się oraz zaburzenia innych podstawowych funkcji życiowych organizmu.

Stwardnienie rozsiane dotyka różnych obszarów układu nerwowego. Uszkodzeniu ulega mielina, która jest tłuszczową osłonką włókna nerwowego. Mielina działa podobnie jak plastikowa izolacja kabla elektrycznego.W miejscach uszkodzenia mieliny powstają blizny lub złogi powodujące zaburzenia przewodnictwa elektrycznego w nerwie, często uniemożliwiające przepływ impulsu elektrycznego. Proces powstawania blizny zwany jest stwardnieniem.

Ataki choroby mogą być słabe, trwające jeden lub kilka dni. Po nich następują okresy remisji, ale u większości chorych występują nawroty objawów już po kilku miesiącach, do roku. U nielicznych osób obserwuje się gwałtowny przebieg choroby szybko prowadzący do niepełnosprawności.

Etiologia choroby do dzisiaj nie jest poznana. Na jej temat istnieje wiele teorii. Niektórzy badacze wskazują na czynniki środowiskowe i/lub genetyczne, inni wierzą, że chorobę mogą powodować wirusy, a jeszcze inni uważają SM za chorobę autoimmunologiczną. W przypadku tego rodzaju chorób, układ immunologiczny omyłkowo atakuje własne, zdrowe tkanki. Są też badacze zaliczający SM do chorób alergicznych. Badania dotyczą również czynników dietetycznych oraz związków toksycznych takich jak ołów, rtęć, pestycydy czy tlenek węgla. Medycyna konwencjonalna leczy SM tylko objawowo i nie daje możliwości pełnego wyleczenia.

Do chorób neurodegeneracyjnych zalicza się także chorobę Alzheimera, Parkinsona i Stwardnienie zanikowe boczne - SLA, zwane też w USA chorobą Lou Gehriga. Chociaż dokładne przyczyny tych chorób nadal nie są znane, to wiele badań wskazuje na znaczący udział wolnych rodników tlenowych i/lub niewystarczające działanie mechanizmów antyoksydacyjnych w patogenezie tych chorób.

Układ nerwowy jest szczególnie narażony na działanie wolnych rodników, ponieważ w jego budowie znajduje się więcej wielonienasyconych kwasów tłuszczowych i fosfolipidów niż w innych tkankach. Związki te są podatne na utlenianie w procesie peroksydacji lipidowej. Wykazano, że nadmiar wolnych rodników uszkadza fosfolipidy błony komórkowej neuronów, co może być podłożem zmian o charakterze degeneracyjnym. We wszystkich badaniach zaobserwowano, że produkty procesów oksydacyjnych pojawiały się w zwiększonych ilościach, a tempo tworzenia wolnych rodników wzrastało odpowiednio do nasilenia ataku SM. Zatem sprawą zasadniczą jest szybka neutralizacja wolnych rodników przez przeciwutleniacze.

Dla utrzymania sprawnego układu nerwowego bardzo ważna jest witamina E, która jest silnym antyutleniaczem. Awitaminoza E może prowadzić do nieodwracalnych następstw neurologicznych, natomiast optymalna jej zawartość w organizmie chroni przed ujawnieniem się bądź progresją wielu zaburzeń neurologicznych. Należy pamiętać, że układ nerwowy lepiej wykorzystuje witaminę E pochodzącą z naturalnych źródeł pokarmowych.

Naturalne źródła pokarmowe witaminy E: tran z wątroby dorsza atlantyckiego, olej z kiełków pszenicy, pestki słonecznika, orzechy włoskie i laskowe, migdały, masło orzechowe (arachidowe), olej lniany, sojowy, rzepakowy, sezamowy, oliwa z oliwek, majonez, masło, bataty, brązowy ryż, awokado, przetwory mleczne, surowy szpinak.

Należy pamiętać, że prawdziwy tran to właśnie ten z wątroby dorsza atlantyckiego. Inne rodzaje tranu są suplementami kwasów tłuszczowych. Poza tym, im większa ryba tym bardziej zanieczyszczona rtęcią i związkami kancerogennymi. Nie należy używać oleju słonecznikowego, kukurydzianego (i ich nasion), a także tłuszczów zwierzęcych obfitujących w kwasy omega-6. Kwasy te występują powszechnie w pożywieniu, a ich nadmiar powoduje stany zapalne w organizmie. Oliwa z oliwek, olej lniany i rzepakowy nie sprzyjają stanom zapalnym.

O produktach żywnościowych pobudzających oraz hamujących stany zapalne w organizmie napisałam w poprzednich artykułach.


Literatura: Jimmy Gutman MD. GLUTATION, Twój klucz do zdrowia.
Frederic Le Cren. PRZECIWUTLENIACZE rewolucja w medycynie XXI wieku, Warszawa, 2006