piątek, 22 marca 2013

Zdrowotne Właściwości Przypraw Z Rodziny Imbirowatych


PRZYRAWIAĆ BY OPANOWAĆ RAKA - Komórki przedrakowe "nie lubią" dobrze przyprawionych dań!

Przyprawy z rodziny imbirowatych: kurkuma i imbir, są najlepiej zbadanymi przyprawami pod względem zawartości związków przeciwzapalnych i przeciwrakowych. Zainteresowanie naukowców przyprawami z rodziny imbirowatych nawiązuje do licznych tradycji medycznych, w których od wieków są one stosowane. Zaobserwowano, że dzięki stosowaniu dużej ilości tych przypraw w Indiach, liczba zachorowań na raka w tym kraju w porównaniu do liczby zachorowań w USA jest wielokrotnie niższa.

Związkiem aktywnym kurkumy jest kurkumina, a imbiru gingerol. W badaniach naukowych wykazano działanie przeciwbakteryjne, przeciwzapalne i przeciwrakowe kurkuminy i gingerolu. Kurkumina ma również właściwości przeciwzakrzepowe oraz obniżające poziom cholesterolu we krwi. Właściwości przeciwutleniające kurkuminy i gingerolu wielokrotnie przewyższają potencjał przeciwutleniający witaminy E.

Dodanie kurkuminy lub gingerolu do hodowanych w laboratorium komórek rakowych skutecznie blokowało produkcję COX-2- podstawowego enzymu wykorzystywanego przez te komórki do wzbudzania stanu zapalnego. Wiadomo, że zapalenia odgrywają ogromną rolę w inicjacji chorób nowotworowych.

Badania potwierdziły, że codzienne spożywanie zarówno kurkumy jak i imbiru zmniejsza ilość cząstek prozapalnych we krwi. U pacjentów cierpiących na reumatoidalne zapalenie stawów codzienna konsumpcja imbiru powoduje zmniejszenie bólu.

W badaniach laboratoryjnych wykazano również, że kurkumina znacznie ogranicza wzrost wielu rodzajów raka. Między innymi okrężnicy, wątroby, żołądka, jajników a nawet białaczki. Kurkumina i gingerol ograniczają powstawanie nowych naczyń krwionośnych w guzach (angiogeneza), a kurkumina "zmusza" komórki rakowe do obumierania w procesie apoptozy. U myszy kurkumina zapobiegała także rozwojowi kilku rodzajów guzów spowodowanych przez chemiczne kancerogeny.

Profesor Aggarwal z Centrum Badań nad Rakiem im. Andersona w Houston, jeden z najczęściej cytowanych specjalistów, jako pierwszy udowodnił, że kurkumina działa przeciwko rakowi we wnętrzu komórki. W 2005 roku profesor wykazał oddziaływanie kurkuminy na wszczepionego myszom raka piersi, mimo że już wówczas komórki te nie reagowały na chemioterapię. Zastosowana u myszy kurkumina w dawkach spożywczych znacznie ograniczyła przerzuty. Stwierdzono, że nawet najbardziej agresywne odmiany raka takie jak glejak są bardziej podatne na chemioterapię jeśli jednocześnie podaje się pacjentowi kurkumę, a napar z imbiru pomaga pozbyć się nudności po chemioterapii i radioterapii.

W Indiach, kurkuma stosowana jest do oczyszczania organizmu, a także w terapii wielu zaburzeń, między innymi w dolegliwościach trawiennych, wątrobowych, w biegunce,żółtaczce, zapaleniu stawów, gorączce i infekcjach. Medycyna chińska również stosuje kurkumę w leczeniu wątroby, zaparć i krwawień. W Japonii kurkuma służyła jako lek i jako barwnik spożywczy. Obecnie Japończycy spożywają kurkumę w postaci naparu. Już w XII wieku kurkuma cieszyła się wyjątkową popularnością w regionie Okinawy. Region ten słynie z długowieczności. Średni wiek kobiet to 86 lat, a mężczyzn - 77. W regionie tym żyje też najwięcej stulatków. Mieszkańcy Okinawy uważają, że kurkuma jest jednym ze składników pokarmowych, któremu zawdzięczają dobre zdrowie i długie życie.

Należy pamiętać że kurkumina jest słabo przyswajana przez organizm i aby mogła być wykorzystana dla celów profilaktycznych i zdrowotnych musi być zmieszana z czarnym pieprzem i papryką oraz rozpuszczona w oliwie. Zawarta w pieprzu piperazyna ułatwia przyswojenie kurkuminy przez organizm. W tym celu należy zmieszać łyżeczkę oliwy lub oleju rzepakowego czy lnianego z 1/4 łyżeczki kurkumy oraz szczyptą pieprzu i papryki. Używać codziennie do sałat, sałatek, sosów sałatkowych a także do zup (po ugotowaniu).


Literatuea: R Beliveau, D. Gingras. Dieta w walce z rakiem. Profilaktyka i wspomaganie terapii przez odżywianie. DELTA.
D. Servan - Schreiber, Antyrak Nowy Styl Życia, Warszawa 2009